انواع شنا در بدنسازی فقط به شنا سوئدی معمولی محدود نمی شوند. با تغییر فاصله دست ها، زاویه بدن، دامنه حرکت، سرعت اجرا یا مقدار مقاومت می توانید فشار تمرین را برای تقویت سینه، پشت بازو، سرشانه و عضلات مرکزی تنظیم کنید. شنا الماسی، پایک، آرچر، تایپ ریتر، شنا انفجاری، شنا با وزنه، شنا تک دست، شنا با دامنه بیشتر، شنا منفی و شنا ایستاده روی دست از مهم ترین مدل های قدرتی این حرکت هستند.
عبارت شنا بدنسازی معمولا به مدل های مختلف شنا سوئدی گفته می شود که با هدف افزایش قدرت، توان، استقامت یا رشد عضلانی در برنامه تمرین قرار می گیرند. انتخاب حرکت باید با سطح آمادگی و هدف شما هماهنگ باشد. اگر هنوز شنا استاندارد را با بدن صاف و بدون درد اجرا نمی کنید، ابتدا نسخه ساده تر را تمرین کنید و سپس سراغ مدل های پیشرفته بروید.
رزرو نوبت در مجموعه vipfitgym
شما می توانید برای رزرو نوبت در باشگاه ورزشی، سولاریوم، کلینیک لاغری موضعی و همه خدمات مجموعه Vipfitgym به صورت مستقیم از لینک زیر اقدام فرمایید.
در این راهنما 10 مدل قدرتی بررسی می شود: شنا الماسی، پایک، آرچر، تایپ ریتر، انفجاری، با وزنه، تک دست، با دامنه بیشتر، منفی و ایستاده روی دست. هر حرکت هدف و سطح متفاوتی دارد؛ بنابراین جدول زیر را پیش از مطالعه آموزش ها ببینید.
در بهترین باشگاه بدنسازی نیاوران، مربی می تواند نوع شنا، تعداد ست و تکرار و درجه سختی حرکت را با توجه به هدف تمرینی و توان فعلی شما تنظیم کند.
| نام حرکت | سطح و کاربرد اصلی | عضلات هدف |
|---|---|---|
| شنا الماسی (Diamond Push-Up) | متوسط؛ تاکید بیشتر بر پشت بازو | سه سر بازویی، سینه و سرشانه جلویی |
| شنا پایک (Pike Push-Up) | متوسط تا پیشرفته؛ تقویت الگوی فشار بالای سر | سرشانه، پشت بازو و عضلات مرکزی |
| شنا آرچر (Archer Push-Up) | پیشرفته؛ آماده سازی برای شنا تک دست | سینه، پشت بازو، سرشانه و عضلات مرکزی |
| شنا تایپ ریتر (Typewriter Push-Up) | پیشرفته؛ قدرت و کنترل جانبی | سینه، پشت بازو، سرشانه و عضلات مرکزی |
| شنا انفجاری (Plyometric Push-Up) | پیشرفته؛ افزایش توان بالاتنه | سینه، پشت بازو، سرشانه و عضلات مرکزی |
| شنا با وزنه (Weighted Push-Up) | متوسط تا پیشرفته؛ افزایش مقاومت | سینه، پشت بازو، سرشانه جلویی و عضلات مرکزی |
| شنا تک دست (One-Arm Push-Up) | بسیار پیشرفته؛ قدرت یک طرفه و کنترل بدن | سینه، پشت بازو، سرشانه و عضلات مرکزی |
| شنا با دامنه بیشتر (Deficit Push-Up) | متوسط تا پیشرفته؛ افزایش دامنه کنترل شده | سینه، سرشانه جلویی و پشت بازو |
| شنا منفی (Negative Push-Up) | مبتدی تا متوسط؛ تقویت کنترل بخش پایین رفتن | سینه، پشت بازو، سرشانه و عضلات مرکزی |
| شنا ایستاده روی دست (Handstand Push-Up) | بسیار پیشرفته؛ فشار عمودی و تعادل | سرشانه، پشت بازو، بخش بالایی پشت و عضلات مرکزی |
این جدول، مدل های قدرتی مقاله را مقایسه می کند و فهرست کامل همه انواع شنا در بدنسازی نیست. برای انتخاب درست، حرکتی را بردارید که با هدف شما هماهنگ است و می توانید تمام تکرارهای آن را بدون افت لگن، تغییر مسیر آرنج یا درد تیز در مچ و شانه انجام دهید.
در تمام انواع شنا قدرتی، کیفیت اجرا از تعداد تکرار مهم تر است. بدن را از سر تا پاشنه در یک راستا نگه دارید، شکم را فعال کنید و دامنه را فقط تا جایی ادامه دهید که کنترل شانه و ستون فقرات حفظ شود. آشنایی با سخت ترین شنا سوئدی نیز به شما کمک می کند مسیر پیشرفت هر حرکت را بهتر بشناسید.
شنا الماسی یکی از انواع شنا بدنسازی با فاصله کم دست ها است. این وضعیت می تواند فعالیت عضلات سه سر بازویی را نسبت به حالت دست باز بیشتر کند و عضلات سینه و سرشانه جلویی را نیز درگیر نگه دارد. این حرکت برای فردی مناسب است که شنا استاندارد را کنترل می کند و می خواهد تاکید بیشتری بر پشت بازو داشته باشد.

نحوه اجرا:
شنا پایک از انواع شنا در بدنسازی برای تقویت الگوی فشار عمودی است. بالا بودن لگن باعث می شود سهم بیشتری از فشار به سرشانه و پشت بازو منتقل شود. این حرکت می تواند مرحله آماده سازی برای شنا ایستاده روی دست باشد، اما به انعطاف پشت ران و کنترل مناسب شانه نیز نیاز دارد.

نحوه اجرا:
شنا آرچر یک حرکت نامتقارن و مرحله ای قبل از شنا تک دست است. هنگام پایین رفتن، یک بازو بیشتر وزن بدن را تحمل می کند و بازوی دیگر تقریبا صاف می ماند. این مدل از شنا بدنسازی به قدرت سینه و پشت بازو، ثبات شانه و جلوگیری از چرخش لگن نیاز دارد.

نحوه اجرا:
شنا تایپ ریتر نسخه پویاتر شنا آرچر است. ورزشکار پس از پایین رفتن، بدن را در همان ارتفاع از یک سمت به سمت دیگر حرکت می دهد. این حرکت به قدرت، دامنه حرکتی شانه و کنترل مرکزی بالایی نیاز دارد و برای افراد مبتدی مناسب نیست.

نحوه اجرا:
شنا انفجاری یک حرکت پلیومتریک برای افزایش توان بالاتنه است. در این حرکت باید زمین را با سرعت فشار دهید تا دست ها از سطح جدا شوند. شنا کف زنی یکی از نسخه های شنا انفجاری است و کف زدن برای موثر بودن حرکت الزامی نیست. شنا پروازی نسخه سخت تری است که ممکن است دست ها و پاها هم زمان از زمین جدا شوند؛ بنابراین نباید این سه نام را کاملا یکسان در نظر گرفت.

نحوه اجرا:
شنا انفجاری فشار و سرعت بیشتری از شنا معمولی دارد. اگر در مچ، آرنج یا شانه درد تیز دارید یا فرود را نمی توانید کنترل کنید، حرکت را متوقف کنید و از نسخه ساده تر مانند شنا انفجاری روی سطح بلند استفاده کنید.
شنا با وزنه یکی از انواع شنا در بدنسازی برای افزایش مقاومت خارجی است. این حرکت الگوی شنا استاندارد را حفظ می کند، اما بار بیشتری به سینه، پشت بازو، سرشانه و عضلات مرکزی می دهد. برای افزایش قدرت یا رشد عضلانی، مقدار مقاومت باید تدریجی باشد و فرم حرکت را تغییر ندهد.

نحوه اجرا:
شنا تک دست یکی از پیشرفته ترین مدل های شنا قدرتی است. یک دست بخش اصلی وزن بدن را تحمل می کند و عضلات مرکزی باید در برابر چرخش تنه مقاومت کنند. پیش از این حرکت، شنا آرچر و شنا تک دست روی سطح بلند را تمرین کنید.

نحوه اجرا:
در شنا با دامنه بیشتر، دست ها روی دو سطح هم ارتفاع قرار می گیرند تا سینه بتواند پایین تر از سطح دست ها حرکت کند. افزایش دامنه می تواند کشش بیشتری در عضلات سینه و سرشانه جلویی ایجاد کند، اما دامنه بیشتر فقط زمانی مفید است که بدون درد و بدون جلو آمدن کنترل نشده شانه انجام شود.

نحوه اجرا:
شنا منفی بر بخش پایین رفتن حرکت تمرکز دارد که به آن فاز اکسنتریک نیز گفته می شود. این مدل برای یادگیری کنترل بدن و ساخت قدرت پایه مفید است. فردی که هنوز نمی تواند بخش بالا رفتن شنا را کامل اجرا کند، می تواند پس از پایین رفتن زانوها را روی زمین بگذارد و به وضعیت شروع برگردد.

نحوه اجرا:
شنا ایستاده روی دست یک حرکت فشار عمودی بسیار پیشرفته است. این حرکت بیشتر بر سرشانه و پشت بازو تاکید دارد و به قدرت بالاتنه، ثبات مرکزی، کنترل کتف و مهارت ایستادن روی دست نیاز دارد. ابتدا نسخه پایک و سپس نسخه ایستاده روی دست کنار دیوار را یاد بگیرید.

نحوه اجرا:
انتخاب میان انواع شنا بدنسازی به هدف تمرین و کیفیت اجرای شما بستگی دارد:
انواع شنا در بدنسازی امکان تنظیم فشار تمرین بدون وابستگی کامل به دستگاه را فراهم می کنند. شنا الماسی برای پشت بازو، شنا پایک و ایستاده روی دست برای فشار عمودی، شنا آرچر و تک دست برای قدرت یک طرفه و شنا انفجاری برای توان بالاتنه کاربرد دارند. شنا با وزنه، دامنه بیشتر و فاز منفی نیز سه روش متفاوت برای سخت تر کردن الگوی اصلی شنا هستند.
سخت ترین حرکت همیشه بهترین انتخاب نیست. مدلی را در برنامه قرار دهید که با هدف شما هماهنگ باشد و بتوانید آن را با دامنه کنترل شده، راستای ثابت بدن و بدون درد تیز انجام دهید. برای تعیین ست، تکرار و مسیر پیشرفت نیز سطح آمادگی، سابقه آسیب و سایر تمرین های فشار بالاتنه را در نظر بگیرید.
منابع مقاله: