حرکت لت دست باز زمانی برای پهنتر شدن پشت مفید است که آرنجها رو به پایین حرکت کنند، تنه ثابت بماند و میله در جلوی بدن پایین بیاید. اگر دستها را بیش از حد باز کنید یا با تاب دادن بدن وزنه را جابهجا کنید، دامنه حرکت کوتاه میشود و بخشی از فشار به شانه، جلو بازو و کمر منتقل خواهد شد.
برای بیشتر ورزشکاران، گرفتن میله کمی بازتر از عرض شانه انتخاب مناسبی است. دست بازتر همیشه به معنای درگیری بیشتر عضلات لت نیست. کنترل وزنه، دامنه قابل تحمل شانه و توانایی هدایت آرنجها اهمیت بیشتری از چند سانتیمتر تغییر محل دست دارند.
| مشخصات حرکت | پیشنهاد عملی |
|---|---|
| عضله اصلی | لاتیسیموس دورسی یا عضلات لت |
| عضلات کمکی | جلو بازو، براکیالیس، ساعد، ترس ماژور، دلتوئید خلفی و عضلات اطراف کتف |
| نوع گرفتن | کف دست رو به جلو و کمی بازتر از عرض شانه |
| نقطه پایان | بالای سینه یا جایی که آرنجها دیگر پایین نمیروند |
| سرعت اجرا | پایین کشیدن کنترلشده و بازگشت ۲ تا ۳ ثانیهای |
| تعداد تکرار مناسب برای عضلهسازی | معمولا ۸ تا ۱۵ تکرار |
| خطای اصلی | عقب بردن زیاد تنه و تبدیل حرکت به پارویی |
| جایگزین در صورت ناراحتی شانه | لت دست خنثی یا لت تکدست |
شما می توانید حرکت لت دست باز را زیر نظر مربیان مجرب در بهترین باشگاه ورزشی نیاوران انجام دهید.
رزرو نوبت در مجموعه vipfitgym
شما می توانید برای رزرو نوبت در باشگاه ورزشی، سولاریوم، کلینیک لاغری موضعی و همه خدمات مجموعه Vipfitgym به صورت مستقیم از لینک زیر اقدام فرمایید.
پیش از شروع، ارتفاع پد ران را تنظیم کنید. پد باید رانها را ثابت نگه دارد، اما نباید آنقدر فشار وارد کند که نشستن روی دستگاه آزاردهنده شود. کف پاها را کامل روی زمین قرار دهید و دقیقا زیر کابل بنشینید.

هنگام پایین کشیدن میله بازدم و در زمان برگشت دم انجام دهید.
شما می توانید انواع حرکات لت سیم کش را در مقاله مربوطه مطالعه کنید.
دست باز به معنای گرفتن انتهای میله نیست. برای شروع، هر دست را کمی بیرونتر از عرض شانه قرار دهید. در پایین حرکت، ساعدها باید تقریبا عمودی باشند و مچها فاصله زیادی از مسیر آرنجها نداشته باشند.
اگر مچها بسیار بیرونتر از آرنجها قرار میگیرند، احتمالا میله را بیش از حد باز گرفتهاید. در این وضعیت معمولا دامنه کوتاهتر میشود، وزنه کمتری جابهجا میکنید و رسیدن میله به بالای سینه دشوارتر خواهد شد.
لت دست باز میتواند یکی از حرکات موثر برای رشد عضله لاتیسیموس دورسی باشد. افزایش حجم این عضله در کنار رشد سایر عضلات پشت، فرم بالاتنه را پهنتر نشان میدهد. با این حال، یک حرکت به تنهایی پشت را پهن نمیکند. پیشرفت به حجم تمرین هفتگی، افزایش تدریجی فشار، تغذیه، خواب و استمرار وابسته است.
این تمرین بیشتر یک کشش عمودی است. برای کامل شدن تمرین پشت، بهتر است در کنار آن یک حرکت پارویی افقی مانند قایقی، پارویی دمبل یا پارویی دستگاه نیز انجام شود. لت دست باز جای این حرکات را نمیگیرد، زیرا مسیر حرکت و نقش عضلات اطراف کتف در آنها یکسان نیست.
مزایای اصلی حرکت عبارتاند از:
لت سیمکش میتواند به تقویت الگوی بارفیکس کمک کند، اما جای تمرین خود بارفیکس را به طور کامل نمیگیرد. اگر هدف شما اجرای اولین بارفیکس است، لت را در کنار بارفیکس کمکی، نگه داشتن بالای میله و تکرارهای منفی انجام دهید.
درگیر شدن جلو بازو طبیعی است، زیرا آرنج در این حرکت خم میشود. مشکل زمانی ایجاد میشود که جلو بازو خیلی زود خسته شود و عضلات پشت تقریبا هیچ فشاری احساس نکنند.
| نشانه | علت احتمالی | اصلاح سریع |
|---|---|---|
| جلو بازو پیش از پشت خسته میشود | وزنه سنگین یا شروع حرکت با دستها | وزنه را ۱۰ تا ۱۵ درصد کم کنید و ابتدا شانهها را پایین ببرید |
| ساعد و دستها میسوزند | فشار دادن بیش از حد میله | دستها را مانند قلاب در نظر بگیرید و مچ را صاف نگه دارید |
| میله به سینه نزدیک نمیشود | عرض دست زیاد یا محدودیت دامنه شانه | دستها را کمی جمعتر کنید |
| پشت فقط در چند تکرار اول درگیر است | سرعت بالا و استفاده از تاب بدن | بازگشت وزنه را ۲ تا ۳ ثانیه کنترل کنید |
| شانهها کنار گوش قرار میگیرند | وزنه بیشتر از توان کنترل است | بار را کم کنید و حرکت را با دور کردن شانه از گوش آغاز کنید |
پیش از ست اصلی میتوانید یک ست سبک ۸ تا ۱۰ تکراری اجرا کنید. هدف این ست گرم کردن و پیدا کردن مسیر آرنجها است، نه خسته کردن عضلات پشت.

اگر قدرت پنجه پیش از عضلات پشت تمام میشود، مچبند لیفت میتواند کمککننده باشد. با این حال، ابتدا گرفتن میله، وزن انتخابی و وضعیت مچ را اصلاح کنید و بعد سراغ مچبند بروید.
اشتباهات رایج در حرکت لت دست باز عبارتند از:
کمی متمایل شدن به عقب طبیعی است، اما زاویه تنه نباید هنگام هر تکرار بیشتر شود. اگر برای پایین آوردن میله مجبور میشوید بدن را عقب پرتاب کنید، وزنه سنگین است و حرکت به پارویی سیمکش تبدیل میشود.
عرض خیلی زیاد دامنه را کوتاه میکند و ممکن است وضعیت ناراحتکنندهای برای شانه بسازد. چند سانتیمتر جمعتر گرفتن میله معمولا اجازه میدهد آرنجها مسیر بهتری داشته باشند.
برای بیشتر افراد، اجرای جلوی سینه انتخاب منطقیتری است. لت پشت گردن به چرخش خارجی و دامنه بیشتری در شانه نیاز دارد و ممکن است گردن نیز برای عبور میله به جلو خم شود.
قرار نیست میله به وسط سینه یا شکم برسد. وقتی آرنجها به جای پایین رفتن، به عقب حرکت میکنند، ادامه دادن دامنه فشار اضافهای ایجاد میکند.
بالا رفتن سریع میله بخش مهمی از تکرار را حذف میکند. اجازه دهید دستها باز شوند و کتفها کمی بالا بروند، اما در تمام مسیر کنترل کابل را حفظ کنید.
نگاه را روبهرو نگه دارید و چانه را بالا نبرید. نزدیک کردن صورت به میله نشانه دامنه بیشتر نیست و فقط وضعیت گردن را تغییر میدهد.
بالا نگه داشتن سینه با قوس شدید کمر تفاوت دارد. شکم را منقبض نگه دارید و اجازه ندهید دندهها بیش از حد جلو بیایند.
وزن درجشده روی دستگاههای مختلف قابل مقایسه نیست. نوع قرقره، اصطکاک کابل و طراحی دستگاه میتواند احساس یک وزن یکسان را تغییر دهد. معیار مناسب، کیفیت تکرارهای شما است.
وزنه زمانی بیش از حد سنگین است که پیش از رسیدن به تعداد تکرار هدف، یکی از این اتفاقها رخ دهد:
وزنه مناسب باید به شما اجازه دهد تمام تکرارها را با دامنه مشابه انجام دهید و در پایان ست احساس کنید هنوز ۱ تا ۳ تکرار تمیز دیگر امکانپذیر است. رسیدن به ناتوانی کامل در هر ست برای رشد عضله ضروری نیست.
| هدف | ست و تکرار | استراحت و شدت پیشنهادی |
|---|---|---|
| یادگیری فرم | ۲ تا ۳ ست، ۱۰ تا ۱۵ تکرار | ۹۰ ثانیه استراحت، با ۳ تکرار ذخیره |
| عضلهسازی | ۳ تا ۴ ست، ۸ تا ۱۵ تکرار | ۹۰ تا ۱۵۰ ثانیه استراحت، با ۱ تا ۳ تکرار ذخیره |
| افزایش قدرت کشش | ۳ تا ۵ ست، ۶ تا ۱۰ تکرار | ۲ تا ۳ دقیقه استراحت، با ۱ تا ۳ تکرار ذخیره |
| ست پایانی سبک | ۱ ست، ۱۲ تا ۲۰ تکرار | پس از ستهای اصلی، با فرم کاملا کنترلشده |
این اعداد فقط مربوط به لت دست باز هستند و کل تمرین هفتگی پشت را نشان نمیدهند. حرکات پارویی، بارفیکس و سایر مدلهای لت نیز در حجم تمرین پشت محاسبه میشوند.
این برنامه برای فرد سالمی نوشته شده است که فرم پایه حرکت را یاد گرفته و هفتهای دو بار عضلات پشت را تمرین میدهد. میان دو جلسه حداقل ۴۸ ساعت فاصله قرار دهید.
| هفته | برنامه دو جلسه | هدف |
|---|---|---|
| هفته ۱ و ۲ | جلسه اول: ۳ ست ۱۰ تا ۱۲ تکراری جلسه دوم: ۲ ست ۱۲ تا ۱۵ تکراری |
تثبیت مسیر آرنج و کنترل برگشت |
| هفته ۳ و ۴ | جلسه اول: ۳ ست ۸ تا ۱۰ تکراری جلسه دوم: ۳ ست ۱۰ تا ۱۲ تکراری |
افزایش تدریجی حجم و وزنه |
| هفته ۵ و ۶ | جلسه اول: ۴ ست ۶ تا ۸ تکراری جلسه دوم: ۳ ست ۱۰ تا ۱۲ تکراری |
ترکیب فشار سنگینتر و حجم متوسط |
برای افزایش وزنه از روش پیشرفت دوگانه استفاده کنید. ابتدا با یک وزن ثابت، تعداد تکرارها را بالا ببرید. وقتی در تمام ستها به بالاترین عدد محدوده رسیدید و هنوز ۱ تا ۲ تکرار تمیز در توان داشتید، جلسه بعد کوچکترین مقدار ممکن به وزنه اضافه کنید.
مثلا اگر برنامه شما ۳ ست ۸ تا ۱۲ تکراری است و با یک وزن به ترتیب ۱۲، ۱۲ و ۱۲ تکرار صحیح انجام دادهاید، جلسه بعد یک پله وزنه را بالا ببرید. اگر پس از افزایش وزن تعداد تکرار به کمتر از ۸ رسید یا فرم تغییر کرد، به وزن قبلی برگردید.
افراد مبتدی میتوانند مرحله هفته اول و دوم را بیشتر ادامه دهند. تغییر مرحله فقط به دلیل تمام شدن هفته ضروری نیست.
هیچ مدل لت برای همه افراد بهترین نیست. تفاوت اصلی در راحتی مفصل، دامنه قابل اجرا، میزان کمک بازوها و توانایی کنترل حرکت دیده میشود.
| مدل حرکت | ویژگی اصلی | مناسبتر برای |
|---|---|---|
| لت دست باز از جلو | کمک کمتر جلو بازو و دامنه کمی کوتاهتر | تنوع در تمرین کشش عمودی |
| لت دست خنثی | مسیر طبیعیتر مچ و آرنج | افرادی که با گرفتن اورهد راحت نیستند |
| لت زیر دست | مشارکت بیشتر جلو بازو | تقویت الگوی نزدیک به چینآپ |
| لت تکدست | امکان تمرکز روی هر سمت | بررسی و کاهش اختلاف کنترل دو طرف |
| بارفیکس کمکی | شباهت بیشتر به مهارت بارفیکس | افرادی که هدفشان اجرای بارفیکس است |

احساس خستگی یا کشش عضلانی در پشت با درد مفصلی تفاوت دارد. در صورت بروز درد تیز جلوی شانه، گزگز دست، بیحسی، درد منتشرشونده به گردن یا کاهش ناگهانی قدرت، ست را متوقف کنید.
اگر فقط در گرفتن دست باز احساس ناراحتی دارید، میتوانید دستها را کمی جمعتر کنید یا دسته خنثی را امتحان کنید. ادامه داشتن درد با تغییر گرفتن، نشانهای برای بررسی تخصصیتر است. وجود آسیب قبلی شانه یا گردن نیز میتواند به تغییر دامنه یا انتخاب حرکت جایگزین نیاز داشته باشد.
سوالات متداول درباره حرکت لت دست باز عبارتند از:
میله را به سمت بالای سینه پایین بیاورید. اگر پیش از رسیدن به سینه، آرنجها دیگر پایین نمیروند یا شانه ناراحت میشود، همان نقطه پایان دامنه شما است.
خیر. طول دست، ساختار شانه، عرض گرفتن و طراحی دستگاه روی نقطه پایان اثر میگذارند. تماس میله با سینه معیار اصلی اجرای صحیح نیست.
تا جایی که بدون درد و از دست دادن کنترل امکان دارد، آرنجها را باز کنید و اجازه دهید کتفها کمی بالا بروند. از قفل کردن ضربهای آرنج یا رها کردن وزنه خودداری کنید.
این حرکت قدرت کشش عمودی را افزایش میدهد، اما برای بهتر شدن در بارفیکس باید خود الگوی بارفیکس را نیز تمرین کنید. ترکیب لت سیمکش و بارفیکس کمکی معمولا کاربردیتر از انجام تنها یکی از آنها است.
خیر. سوزش میتواند از تجمع متابولیتها ایجاد شود، اما به تنهایی کیفیت تمرین یا رشد آینده را مشخص نمیکند. پیشرفت وزنه یا تکرار در کنار فرم ثابت، معیار قابل استفادهتری است.
اگر این حرکت اولویت اصلی برنامه شما است، آن را پس از گرم کردن و در ابتدای تمرین پشت انجام دهید. اگر بارفیکس یا یک حرکت قدرتی دیگر اولویت بالاتری دارد، لت دست باز میتواند بعد از آن قرار بگیرد.